November 11, 2019

October 20, 2019

Please reload

Recente berichten

Huilen met de pet op!

March 4, 2019

‘Nul komma nul over heel de lijn’ dat waren de harde, maar terechte woorden van een trouwe KVS Branst supporter die gehoopt had op een leukere zondagnamiddag. Oké, het veld, of beter de weide van onze vrienden in Lippelo lag er dramatisch slecht bij, zelfs een koe zou haar enkels hier op kunnen breken. Je weet dan vooraf dat er vanmiddag geen schoonheidsprijzen te winnen zijn en dat een resultaat (3 punten) enkel met werkvoetbal kan behaald worden. Werkvoetbal vergt mentaliteit en laat dat net nu niet meteen de sterkste eigenschap zijn van deze groep. 

 

Combinatievoetbal was echt wel onmogelijk en die verzachtende omstandigheid willen we wel inroepen, de bal maakt de gekste capriolen op een veld dat niet geschikt was voor voetbal maar eerder voor Highland Games. Benadrukt ook nog maar eens hoe waardevol het werk van een terreinverzorger is, een meerwaarde waarover vandaag onze club gelukkig wel nog beschikt.

De thuisploeg is mathematisch nog niet veroordeeld tot degradatie naar vierde provinciale, toch is die zo goed als onafwendbaar. De jongens van T1 Sam Capiau zullen echter tot de laatste wedstrijd knokken voor wat ze waard zijn en dat verdient ons respect. Al vrij snel na het startsignaal van scheidsrechter Filip Stremersch had je de indruk dat er geen geel-blauw elftal op het veld stond dat grote zegehonger had, en dat is op zijn minst erg teleurstellend te noemen. De hoogstandjes of doelkansen waren nauwelijks op één hand te tellen , hoewel mits wat meer geduld er zeker mogelijkheden lagen in de rug van de thuisdefensie. Overhaasting bij de laatste keuze aan de 16 , daar lag vaak de oorzaak dat we niet aan grote scoringskansen kwamen.

 

Eerste dreiging komt er na 4’ via een infiltratie van Wiebe Bakker die te snel op doel besluit en zijn schot gekraakt naast de kooi van Mannaert ziet gaan. Een eerste verwittiging van de thuisploeg komt er via de nooit aflatende en zwoegende Glenn Van Trier, die sneller op de bal is dan Olivier Borreman, de bal gaat in de rug van Jens Demul naar Timothy De Decker die schuin voor ons doel een mooie schietkans krijgt, zijn poging gaat naast. Al erg vroeg moet de thuisploeg Jordy Putteman met een blessure wisselen, in zijn plaats komt Bram Caudron. Sommige wedstrijden halen het nieuws, maar deze zal nooit de geschiedenisboeken van onze club halen, want verder dan een lange geeuw tot de rust en zelfs ver erna is er niks noemenswaardigs te noteren.

 

Bij de rust kan je dan kiezen om desnoods al 3 wissels te doen of de 11 jongens trachten uit hun slaap te halen. De coach kiest voor het tweede, maar de frustraties bij de herneming bij supporters en trainers nemen enkel toe in een nog slappere tweede helft. Stonden er nog wat toeschouwers in de eerste doorgang moedig langs de zijlijn , ze zochten al snel de warmte van de kantine open wie kon hen ongelijk geven. De thuisploeg moest bij aanvang van de tweede 45 minuten zijn doelman Mannaert noodgedwongen wisselen, Wouter Van Den Bruel nam plaats tussen de palen.  Helaas onze aanvallers konden ook hem nauwelijks aan het werk zetten. We moesten wachten tot minuut 65 als Nick Meert toch op rechts eens kan doorgaan, Van Den Bruel tikt zijn poging in corner. Een eerste echt goed gerichte doeltrap zien we in 74’ (!), Thomas Brigez knalt net van buiten de backlijn, ook nu zweeft de doelman de bal in corner. Komt er dan toch een eindoffensief ? Trainer Van Bossche probeert met een aantal wissels de druk wat te verhogen, maar er komt helaas géén kentering. In het slot van de wedstrijd als we toch wat hoger gaan spelen, is het de thuisploeg die nog het dichtste bij de overwinning komt, eerst redt Jens Demul de meubelen aan de tweede paal bij een lage harde voorzet, hij kan in extremis De Decker van een doelpunt houden en in de laatste minuut komen we nog eens goed weg wanneer onze doelman met een goede reflex de counterende Van Trier het scoren belet.

 

Zo eindigt de wedstrijd terecht op een troosteloze en zeer ontgoochelende 0 – 0 wat ons betreft. Voor de zoveelste maal laat onze ploeg het na om te profiteren van misstappen van andere elftallen. Met nog 5 wedstrijden voor de boeg blijven we in de running, maar is de wil en/of het geloof er wel ? De cijfers zijn er …. 3 op 12, oké er zaten goede elftallen als Mortsel en Katelijne bij, doch het vertoonde spel is niet wat het moet zijn. Hierbij toch een warme oproep aan de jongens om even hun eergevoel als sportman aan te spreken en zo snel mogelijk met de juiste antwoorden op het veld te komen, nu volgende zondag al in een cruciale thuiswedstrijd tegen KFC Putte, ploeg in vorm , getuige daarvan hun 12 op 12, ook zij lijken vol te gaan voor een eindrondeticket, een afspraak die wij niet mogen missen. Supporters hopen en verwachten een reactie, en daarmee begin je reeds dinsdagavond.

 

Supporters op post !

LVI.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square

© Copyright 2015. KVS Branst   Walter Van Ingelgem